Ես ասացի քյալագյոզություն, ինքը`էշություն. Սուրեն Աբրահամյան
«Ես ցանկանում են շնորհավորել Գրետա և Զավեն Սարգսյաններին, որովհետև Վազգեն Սարգսյանի ծնողները, բացի երեք տղայից, բանակն էլ է նրանց տղան եղել»,-այսօր Հայելի ակումբում Սպարապետի հետ կապված իր հուշերով կիսվեց գեներալ-մայոր Սուրեն Աբրահամյանը և շնորհավորեց Վազգեն Սարգսյանի ծնողներին՝ հայոց բանակի 24-րդ տարեդարձի կապակցությամբ: «Մի անգամ գյուղ էինք ազատագրել, որտեղ անտառապահի տնակ կար: Սպարապետը հարցրեց. «Սա մեզ է չ՞է մնալու», ես էլ պատասխանեցի՝ մեզանից է կախված: Ասաց , եթե տենց ա , այս անտառապահի տնակը կվերանորոգես, կկիսես՝ կեսը ինձ, կեսը` քեզ: Մեկ էլ ասաց , այս ամեն ինչը երբ ա վերջանալու, որ նստեմ այստեղ՝ բնության մոտ և հավաքված նյութերս գրեմ: Ասաց` բա դու ինչ ես անելու, պատասխանեցի` քո մասին հիշողություններ կգրեմ:Միանգամից արձագանքեց. «Լսի, այս ինչ մեծ կարծիք ունես մեր մասին, ում ենք պետք լինելու, երբ այս ամեն ինչը վերջանա»,-պատմեց Սուրեն Աբրահամյանը`հուզված հիշելով, երբ զիվոր էր մահանում, վախենում էին նրան այդ մասին ասել. ամեն զինվորի մահվան համար լաց է եղել: «Մի անգամ մի բնակավայր ենք ազատագրել ,բայց ազատագրելուց հետո այն հիմնական ճանապարհը, որ գալիս էր Հայաստանի տարածք՝ ականապատված էր: Միմյանց շնորհավորելուց հետո Սպարապետը իջեցրեց ղեկից վարորդին և ասաց՝ Աբրահամյանին ես պետք ա տանեմ:Նստեցինք և ապահով ճանապարհի փոխարեն քշեց չականազերծված ճանապարհով`պնդելով, թե եթե Աստված մեր նկատմաբ բարեհաճ ա, ուրեմն մեզ հետ ոչինչ չի լինի: Մեկ-մեկ պետք է ճակատագիրը փորձես: Միացրեց ծանր սինֆոնիա, ամեն կողմից ստվերներ էին դուրս գալիս,վախեցած ,բայց հենց տների լույսերը տեսա՝ հանգստացա: Այսինքն այդտեղ այլևս ականներ չկային և կարևորը չէինք տրաքել: Տեղ հասնելուն պես Սպարապետը ասաց՝ ինչ գնահատական կտաս իմ արարքին: -Դե քյալագյոզություն էլի,-պատասխանեցի: -Մեղմ ես ասում՝ էշություն»,-ժպիտով հակադարձեց նա,-իր հիշողությունները պատմեց Սուրեն Աբրահամյանը: Լուսինե Միքաելյան
Հետևեք մեզ Viber-ում
