Ռուս-ադրբեջանական առևտուր` Ղարաբաղի ու «տարածքների հանձնման» համար

Հայաստանից «տարածքների հանձնում» պահանջող քարոզչությունը բացի Ադրբեջանից այս օրերին ինտենսիվորեն իրականացնում է ռուսական պետական, լրատվական դաշտն ու փորձագիտական էլիտան: Այդ գործից անմասն չեն մնում հայկական ազգանունով, բայց Ռուսաստանի շահերը պաշտպանող գործիչները: Դրանց թվում է ամերիկաբնակ ռուսաստանցի քաղաքագետ Անդրանիկ Միհրանյանը, որը պարբերաբար հանդես է գալիս և խորհուրդ է տալիս Հայաստանի քաղաքացիներին օր ու գիշեր իրենց երախտագիտությունը հայտնեն Պուտինին, չզայրացնել Պուտինին, որպեսզի չվերանանք որպես պետություն աշխարհի երեսից: Ինչպես տեղեկացնում aravot.am-ը, Միհրանյանը կարծում է, որ ԼՂ խնդրի լուծման հարցում առաջընթաց է ուրվագծում, և որոշ ժամանակ է հարկավոր, որ արդեն ձեռք բերված պայմանավորվածությունները կատարվեն մինչև նոր հանդիպում: Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի պրոֆեսոր Անդրանիկ Միհրանյանի կարծիքով՝ Ղարաբաղի տարածքների վերադարձը միշտ էլ Ադրբեջանի հետ բանակցությունների թեմա է եղել Հայաստանի բոլոր նախագահների համար. «Միջազգային հանրության համար Ղարաբաղի շուրջ գտնվող շրջանները ի սկզբանե համարվել են տարածքներ, որոնք պետք է վերադարձվեն Ադրբեջանին: Ե՛վ Ռուսաստանը, ե՛ւ ԵԱՀԿ Մինսկի խումբը համանախագահող մյուս երկրները դեռևս դրանք Ադրբեջանի մաս են համարում»: Rusarminfo-ի հարցին, թե արդյոք պետք է այդ տարածքները հանձնել Ադրբեջանին, Մինասյանը պատասխանում է. «Վաղ թե ուշ ամեն ինչ իր տեղը պետք է ընկնի: Հարյուր կամ հազար տարի հետո»: Օգոստոսի 10-ին Մոսկվայում կայացած Սարգսյան-Պուտին հանդիպումից հետո, փաստացի ռուսական քարոզչամեքենան անցել է Հայաստանից զիջումներ, ընդ որում` միակողմանի զիջումներ կորզելու գործին: Ու պատահական չէ, որ այդ գործին Մոսկվան ծառայեցնում է հայերին, կամ հայկական ազգանունով ռուսաստանցիներին: Բոլորովին զարմանալի չի լինի, եթե Հայաստանում էլ ռուսական ազդեցության փորձագետները սկսեն տարբեր մամուլի ակումբներում ու հարցազրույցներում խոսեն այն մասին, թե` «իհարկե, պետք է տարածքներ զիջենք» տեքստերով... Իրականում, ակնհայտ երևում է, որ Մոսկվան Ադրբեջանի և Թուրքիայի իշխանությունների հետ բանակցություններում հերթական անգամ Ղարաբաղը դարձրել է առևտրի առարկա, որերորդ անգամ, պատմությունը կրկնվում է: Առևտուրի մեջ ամենաշահագրգիռ կողմը Ռուսաստանն է, և եթե ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ մյուս երկու երկրները` Միացյալ Նահանգներն ու Ֆրանսիան Ադրբեջանի նախագահին ու նրա ռեժիմին կարգի հրավիրելու հարցում օբյեկտիվություն են ցուցաբերում, ապա նույնը չի կարելի ասել Պուտինի դեպքում, որը բացահայտ ցույց  է տալիս Ադրբեջանի հետ իրապես ռազմավարական գործընկերությունն ու դրա արժեքը Կրեմլի համար: Թամար Բագրատունի