Իշխանության ձեռագիրը չի փոխվել

Սպասվածի համաձայն ԲՀԿ-ական Կարապետ Օհանյանը ինքնաբացարկ է ներկայացրել Մասիս քաղաքում սեպտեմբերի 18-ին կայանալիք ընտրություններից։Տեղեկություններ կան, որ մրցակից թիմը նրա նկատմամբ ճնշումներ է գործադրել։ Կարապետ Օհանյանը hraparak.am-ի հետ զրույցում հերքել է ճնշումների մասին լուրերը, մեկնաբանել, որ ինքնաբացարկը պայմանավորված է առողջական խնդիրներով. «Ոչ մի ճնշում չի եղել, ես ինքնաառաջադրվել եմ ու ինքնուրույն որոշել, որ չեմ կարող այդ ճանապարհն անցնել իմ առողջական խնդիրների պատճառով»։ Ինքնաբացարկը սպասված էր այնքանով, քանի որ հայտնի էին այն ազդեցիկ շրջանակները, նրանց ձեռագիրն ու գործելաոճը, որոնք հավակնություններ ունեն քաղաքի հետ կապված։ ՀՀԿ-ն Մասիս քաղաքում առաջադրել է Դավիթ Համբարձումյանին, նա «Թույների Մհերի»՝ Մհեր Համբարձումյանի որդին է և ՀԷՑ ՓԲԸ ՆՎՎ փոխտնօրենը ու ամենակարեւորը՝ ոստիկանապետ Վլադիմիր Գասպարյանի թիկնազորի պետ Արշակ Հակոբյանի փեսան: Արշակ Հակոբյանի գործելաոճի, մարդկանց հետ հարաբերվելու մասին մամուլը լեգենդների հասնող պատմություններ է ներկայացրել, թե ինչպես է նա «մաքրում» մարդկանց, որոնք հայտնվում են իր ճանապարհին։ Երիտասարդ փեսայի մասին Մասիսում առանձնապես հիացմունքով չեն խոսում, եթե չասենք չեն ճանաչում Համբարձումյանին, քանի որ նա ոչ մի օր չի ապրել Մասիսում եւ գրանցվել է վեց ամիս առաջ՝ հատուկ ընտրությունների համար։ Փաստացի Դավիթ Համբարձումյանը մնաց առանց մրցակից, որովհետև նրա հետ պայքարում մնացել է ոմն Լեւոն Խաչատրյան, որը նույն լրատվամիջոցի տեղեկություններով Դավիթ Համբարձումյանի ընկերոջ հայրն է։ Դատելով այս ու բազմաթիվ համայնքներում առաջ եկած պատկերից հիմա վստահ կարելի է արձանագրել, որ իշխանությունների հնարքը, թե Ընտրական օրենսգրքում ժամանակին մի զարկով արված փոփոխությունով կարելի է ժողովրդավարական երկրի ու իշխանության իմիջ վաստակել, այլեւս չաշխատող է։ Ինչպես գիտենք ընտրական գործընթացները սահմանված կարգի համաձայն կյանքի չեն կոչվի, եթե դրանք մրցակցային չլինեն, լինի միայն մեկ թեկնածու։ Հիմա պարտադիր պայման է համարվում մեկից ավելի թեկնածուի առկայությունը։ Նախկինում մեկ թեկնածուով ընտրությունների համար իշխանություններին քարկոծում էին ճնշումներ, բռնություններ գործադրելու, մարդկանց հետ ընտրություններից առաջ «հարցեր լուծելու», մրցակիցներին արանքից հանելու, առաջադրվել թույլ չտալու համար։ Հիմա դրույթը փոխվել է, բայց իշխանությունը «վտանգավոր» համայնքներում ապավինում է նախկին կարգին ու «տակից» է մաքրում մրցակիցներին։ Բազմաթիվ համայնքներում էլ հիմնական թեկնածուն մի ձեւական թեկնածու է առաջադրում, դեմոկրատական ընտրությունների իմիտացիա ստեղծում, բայց պայքարի կեսից պարտադրում, որ տվյալ թեկնածուն ինքնաբացարկ ներկայացնի՝ հասկանալով, որ անգամ ձեւական թեկնածուն, ժողովրդին ներկայացված այլընտրանքը կարող է անսպասելի հանգուցալուծման հանգեցնլ։ Արագածոտնի Ագարակ համայնքում օրինակ միայն ՀՀԿ-ական գյուղապետն է առաջադրվել, անկուսակցական թեկնածուն ինքնաբացարկ է հայտնել։ Դաշտադեմում, Դիանում կրկին նույն պատկերն է, վերջին գյուղում համայնքապետն ու դպրոցի տնօրենն են առաջադրվել, վերջինը բացարկ է ներկայացրել։ Նորաշեն, Ոսկեթաս, Ոսկեհատ համայնքներում էլ լինելու է մեկ թեկնածուով ընտրություն։ Օրինակները բազմաթիվ են, որից կարելի է մի քանի եզրահանգում անել, նախ այն, որ իշխանությունը չի փոխվել ու ոչ մի օրենսգիրք ի զորու չէ կանխել նրա մտադրություններն ու պլանները, երկրորդ՝ որքան համառ է իշխանությունը, այնքան թույլ են ընդդիմադիրները, որոնք ճնշումների ազդեցության տակ հրաժարվում են պայքարից, ժողովրդին զրկում ընտրության հնարավորությունից։ Անի Սահակյան