Դիրքերի պայքար, անհավանական ընթացք Երրորդմասցի Լյովիկի ու ընկերների սպանության գործով

«Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի մոտ 2015-ի մարտի 4-ին  տեղի ունեցած աղմկահարույց սպանության գործը Էրեբունի եւ Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում ուշագրավ ընթացք է ստանում:Քրեական հեղինակություն Լևոն Ղազարյանի՝Երորդմասցի Լյովիկի ու նրա ընկերներ Դրաստամատ Թադևոսյանի և Մեսրոպ Նազարյանցի գործով կալանավորվածները երեքն են՝ Սարգիս Գրիգորյանը (մականունը՝ Ծգլ), Սարգիս Հախանումյանը (Տլե) և Վահան Հակոբյանը (Գաստիկ), նրանք   հրաժարվում են որևէ ցուցմունք տալ, քրեական աշխարհում ընդունված է «Сухой отказ»-ով դատվել, որպեսզի դառնան գող, զոն նայող:Փոխարենը ուշագրավ ցուցմունք է տվել  գործով առանցքային վկա Վահագն Մնացականյանը: Քրեական հեղինակությունների  սպանությունից անմիջապես հետո  ռազբորկայի մասնակիցների, մասնավորապես զոհերի անունները մամուլի բազմաթիվ հրապարակումներով կապվեցին Հայաստանի իշխանության տարբեր շրջանակների ներկայացուցիչների հետ: Եվ այդ երկու՝ քրեական եւ քաղաքական ինֆորմացիոն զուգահեռների համադրությունը բավական հետաքրքիր պատկեր  ձեւավորեց: Երրորդմասցի Լյովիկի սպանությունից հետո մամուլում տեղեկություններ հրապարակվեցին վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանի եւ կապի ու տրանսպորտի նախարար Գագիկ Բեգլարյանի հետ նրա կապի, նրա հանդեպ այդ բարձրաստիճան պաշտոնյաների հովանավորության , բիզնես գործընկերության մասին: Տեղեկությունների շարքում եղան նաեւ այնպիսիք, որ Լյովիկը իր քրեական գործունեությամբ սպասարկել է այդ երկու պաշտոնյաների ծրագրերը:Հետագայում մամուլում տեղեկություններ հրապարակվեցին, որ Լյովիկի սպանության համար կասկածվողը ՀՀԿ խմբակցության պատգամավոր Մհեր Սեդրակյանը կարող է լինել, քանի որ նա իր փեսայի հետ կապված խնդիրներ ուներ Լյովիկի հետ: Մի խոսքով՝ բոլորն այն կարծիքին էին, որ հարվածը վարչապետի դեմ էր ուղղված՝ նրա՝օրըստօրե ամրացող դիրքերը սասանելու նպատակով:Եւ ահա, այս համատեքստում խորհրդանշական է առանցքայի վկայի ցուցմունքները՝ թե նախաքննության ժամանակ, թե դատական նիստին: Վահագն Մնացականյանը  մանրամասնորեն պատմել է,թե մեղադրյալներին ինչպես է  դեպքից հետո սեփական մեքենայով  տեղափոխել, ասել է, որ Էրեբունի համայնքում գտնվող ավտովերանորոգման կետում է աշխատել, իրենց երեք անձ է մոտեցել, ասել են, որ մեկը վատ է զգում, խնդրել են տանել «Էրեբունի» հիվանդանոց:Ըստ վկայի ցուցմունքի՝ ինքը նրանց տարել է, սակայն ճանապարհին խնդրել են այլ տեղ տանել իրենց: Նրանց իջեցրել է Մասիվում: Դատախազի հարցին, թե ի՞նչ իմացաք, որ տղաներից մեկը վատ էր զգում իրեն, վկան պատասխանել է, որ նրանք ասացին այդ մասին, բացի այդ՝ նրա տեսքից էլ երեւում էր, որ վատ է զգում. գույնը գցած էր: Դատախազը հետաքրքրվել է՝ արդյոք կարո՞ղ է նկարագրել այդ անձանց, ինչին ի պատասխան՝Վահագն Մնացականյանը հայտնել է, որ արդեն չի հիշում, իր նախաքննական ցուցմունքում ինչպես կարողացել է, նկարագրել է: Վկան ասել, որ հարցաքննելիս իրեն նկարներ են ցույց տվել, ինքը ճանաչել է նրանցից մեկին, որն իրեն վատ զգացող ուղեւորն է եղել : Ամբաստանյալների պաշտպան Լուսինե Սահակյանը հարցրել է՝ արդյոք այդ անձանցից մեկը դահլիճում ներկա՞ է, ինչին ի պատասխան՝ վկան ասել է, որ չի հիշում: Մեղադրող դատախազը միջնորդել է հրապարակել վկայի նախաքննական ցուցմունքը՝ նշելով, որ էական հակասություններ կան դատարանում եւ նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքների միջեւ:  Վահագն Մնացականյանի՝ նախաքննության ընթացքում տված առաջին ցուցմունքում զարմանալիորեն նա ամենայն մանրամասնությամբ նկարագրել է ուղեւորների արտաքինը: Այսինքն, ի չիք է դարձել այն պնդումը, թե հարցաքննելիս իրեն ցույց տված նկարներից է ճանաչել ամբաստանյալներից մեկին: Մնացականյան նախաքննական ցուցմունքում մինչդեռ գրել է, թե իր ուղեւորները երեքն էլ կապիշոններով են եղել: «Ավտոմեքենայում իմ կողքին նստած անձը միջահասակ էր, թիկնեղ, դեմքը՝ կլորավուն, այտերը՝ քիչ արտահայտված, մաշկը՝ ցորենամորթ, քիթը՝ միջին չափի, ուղիղ, աչքերը՝ սեւ, միջին չափի»,- մանրակրկիտ նկարագրել է վկան ուղեւորներից մեկին՝ հավելելով, որ դեմքը սափրված չէր, «6-7 օրվա թրաշով»: Ավելին, նա անգամ հասցրել է ֆիքսել երկրորդ ուղեւորի ծնոտի սպին ու այդ մասին նույնպես գրել նախաքննական ցուցմունքում:Որպես կանոն նման գործերով վկաները հնարավորինս խուսափում են ցուցմունք տալուց՝ բոլոր հարցերին լավագույն դեպքում <<չեմ հիշում>> պատասխանը տալիս,հասկանալով, որ չգրված օրենքներով պատիժն ավելի դաժան կարող է լինել, քան գրված: Սակայն այս դեպքում խախտվել է օրինաչափությունը թերեւս հասկանալի պատճառներով, նախեւառաջ, որ քրեական հեղինակություններից բացի գործին ոչ ուղղակիորեն առնչվում են պաշտոնյաներ, որոնք հնարավորինս փորձելու են չնահանջել իրենց դիրքերից: Վկայի համարձակությունը թերեւս ասվածի ապացույցն է,  ինչպես նաեւ խիստ անհավանական, թե ինչպես է վկա Մնացականյանը մանրամասն հիշում  մարդկանց արտաքին նկարագրի դետալները, որոնց հետ առաջին շփումը եղել է խառնաշփոթ իրավիճակում, երբ իր խոսքով՝ շփոթված երիտասարդները օգնության ձեռք են խնդրել ու շատ կարճ ժամանակում բաժանվել նրանից: Նշանակում է, որ վկան նախապես ստացել է երաշխիք, որ ինքը պրոբլեմ չի ունենալու: Անի Սահակյան