Ինչո՞ւ Սերժ Սարգսյանը գնաց Վիեննա, ո՞ւր մնացին նրա նախապայմանները

Այսօր Վիեննայում սպասվում էր  ապրիլյան պատերազմից հետո, թերևս, ամենակարևոր իրադարձությունը: Հայաստանի նախագահ Սերժ Սարգսյանն ու Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը, ծրագրվում է, որ հանդիպում են ունենալու: Բանակցություններին միջնորդի դերով հանդես կգան Ռուսաստանի, ԱՄՆ-ի և Ֆրանսիայի՝ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ երկրների արտաքին քաղաքական գերատեսչությունների ղեկավարները` Սերգեյ Լավրովը, Ջոն Քերրին և Ժան-Մարկ Էյրոն։ Միջազգային հանրության ուղերձը հստակ է՝ հրադադարը պետք է ամրապնդվի։ Վիեննայի հանդիպումը կարո՞ղ է դրական ազդեցություն ունենալ հակամարտության կարգավորման վրա... Դժվար է ասել: Զինադադարը պետք է ամրապնդվի, փոխվստահության ամրապնդման նոր միջոցառումներ պետք է նախաձեռնվեն, ավելին` միջազգային հանրությունը խաղաղ պայմանագրի կնքման մասին է խոսում` բացառելով հակամարտության ռազմական լուծումը: Պարզ է, որ այսօր հենց այս ուղերձն է ներկայացվելու է և՛ Հայաստանի, և՛ Ադրբեջանի նախագահներին: Բայց, ո՞ւր մնացին Սերժ Սարգսյանի ներկայացրած պայմանները` բանակցություններում Ղարաբաղի մասնակցությունը, կրակի դադարեցումն ու երաշխիքներն, որ Ադրբեջանն այլևս չի դիմի ագրեսիայի... Գուցե այսօր նաև այս հարցերի շուրջ են քննարկումներ ծավալվելու, բայց պարզ է բոլորին, որ հազիվ թե հենց այսօրվա բանակցություններում տրվեն բոլոր հարցերի պատասխանները: Եթե դա հնարավոր լիներ իրականացնել, ապա, հավանաբար, մինչև բանակցությունները դրանք հնարավոր կլիներ ապահովել: Թե՛ Սերժ Սարգսյանը, թե՛ Իլհամ Ալիևը պետք է գնային բանակցությունների մի գեղեցիկ օր: Նրանք դա գիտակցում էին շատ հստակ: Հետևաբար` հարցը, թե ինչու՞ էր Սերժ Սարգսյանը նախապայմաններ առաջ քաշում, որոնք գոնե կարճաժամկետ կտրվածքով հնարավոր չէր ապահովել` մինչև առաջին հանդիպումը, նույնպես պարզ է: Նրա հայտարարությունները առավելապես քարոզչական բնույթ ունեին այդ փուլում` հասարակության հանգստացնելու տեսանկյունից, հայկական կողմի կոշտացած դիրքորոշումը ներկայացնելու առումով: Սակայն, արդյո՞ք Սերժ Սարգսյանը նույն կոշտ դիրքորոշումը կարողանալու է պահպանել միջնորդ պետությունների ու Ալիևի հետ բանակցությունների սեղանի շուրջ` պարզ կլինի առաջիկա օրերին: Ապրիլյան պատերազմը ջնջեց Հայաստանի ու Ադրբեջանի միջև վստահության որևէ հույս, բայց հայկական կողմին տվել է հնարավորությունը` ի շահ Արցախի ու Հայաստանի ամրացնել դիրքերը ղարաբաղյան բանակցությունների սեղանի շուրջ: Միայն այդ դիրքը կարող է ապահովել ամրությունը Արցախում ու Հայաստանի սահմաններում: Թամար Բագրատունի