«Բա որ չեմ աշխատում, մայիսի 15-ին ո՞նց եմ երեք ամսվա կոմունալի ու վարկի փողը մուծելու. պարետին ասեք՝ լավ մտածի, նոր արգելի»

Արտակարգ դրությունւը ևս մեկ ամսով երկարեցնելու կառավարության մտադրությունը հակասական զգացողություն է առաջացնում մարդկանց մոտ:
Արտակարգ դրության երկարաձգումը, եթե այն ուղեկցվում է աշխատանքային գործունեության և տեղաշարժի սահմանափակումներով, առաջ է բերում մի շարք խնդիրներ: Մարդիկ ուզում են հասկանալ՝ ինչքան կարող են տանը նստել և աշխատանքի չգնալ: Հրազդան քաղաքի բնակչուհի տիկին Ալվարդ Մկրտչյանը աշխատանքի չի գնում մարտի 25-ից: Աշխատում էր Ծաղկաձորի հյուրատներից մեկին կից ռեստորանում: Հասարակական սննդի ծառայության այդ տեսակը, ինչպես հայտնի է, սահմանափակվեց, և հիմա տիկին Ալվարդը հույս ունի, որ գոնե կառավարության սահմանած արտոնության 8-րդ կետի շրջանակում մեկանգամյա աջակցություն կստանա: Բայց այս կետով շահառուների ցուցակները դեռ հրապարակված չեն, շատերի պես ինքն էլ է սպասում:
Չեն աշխատում նաև նրա որդին ու հարսը: Տղան մայրաքաղաքի խոշոր առևտրային կենտրոններից մեկում էր աշխատում, հարսը՝ տուրիստական գործակալությունում, երկուսն էլ չգրանցված աշխատող են եղել, բայց քանի որ երեխաներ դեռ չունեն, աջակցության հույս էլ չունեն: Տիկին Ալվարդի եղբայրը՝ Տիգրանը, նույնպես մարտի վերջերից տանն է, քանի որ նրա աշխատանքը ևս , պարետի որոշմամբ, կասեցված է: Տիգրանն աշխատում էր Երևանի խոշոր շինարարություններից մեկում՝ օրավարձով: Քանի որ չի աշխատում, նաև չի վարձատրվում, գրանցված չի եղել, համապատասխան տարիքի երեխաներ չունի, կառավարության սահմանած արտոնությունները նրա ընտանիքի վրա ևս չի տարածվում: «Եթե աշխատանքային սահմանափակումները շարունակվեն, մարդկանց վիճակը շատ վատ կլինի: Ենթադրենք, ես պետությունից 68 հազար դրամ աջակցություն ստացա: Բայց եթե 2 ամիս չեմ աշխատելու, իմ տան անդամներևը նույպես չեն աշխատում, դրանով ինչպե՞ս ենք 2 ամիս ապրելու, կոմումնալ վճարումներ կատարելու, վարկ ունենք, վարկը փակելու>>,- ասում է մեր զրուցակիցը:
Դիտարկմանը, թե վարկերի համար բանկերը վարկային արձակուրդ են տրամադրում, իսկ կոմունալ վճարումները Հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի որոշմամբ՝ կարող են ավելի ուշ վճարվել, հրազդանցի կինը հակադարձեց. << Ես փետրվար ամսվա իմ բոլոր վճարումներն արել եմ, հարևանս փող չուներ, որ տար, էլեկտրիկը զանգել ասել էր՝ եթե չվճարես, լույսը կանջատեմ: Պարտք արեց, տարավ վճարեց: Հիմա ես մարտ ամսվա փողը չեմ վչարել, ինձ դեռ չեն զանգել, սպասելու եմ՝ տեսնեմ՝ թույլ կտան, որ ոչ լույսի փող տամ, ոչ գազի, ոչ էլ ջրի, ոչ էլ վարկս մուծեմ: Կամ որ մինչև մայիսի 14-ը չմուծեցի, մայիսի 15-ին որտեղի՞ց եմ միանգամից երեք ամսվա կոմունալ վճարումներն ու երեք ամսվա վարկի մուծումը անելու: Չէ՞ որ եթե մինչև մայիսի 14-ը չեմ աշխատել, ես մայիսի 15-ին փող չեմ ունենա, հակառակը՝ դեռ մի բան էլ պարտքեր կունենամ, որովհետև էդ ամբողջ ընթացքում ապրելու համար էլ փող է պետք»:
«Հանրային սննդի ծառայությունենրի սահմանափակումը, ինչ-որ տեղ հասկանալի է: Հնարավոր է, որ ռեստորան գալով, միասին հավաքվելով՝ վիրուսի տարածումը կարող է շատանալ: Բայց ես չեմ հասկանում՝ ինչո՞ւ են փակել բոլոր շինարարությունները, բոլոր շուկաները: Օրինակ՝ ես շինարարությունում եմ աշխատում՝ բաց տարածության վրա, մի մետր հեռավորությունից էլ շատ է մեր աշխատողների հեռավորությունը: Օրինակ՝ ասենք մեկը սվարկա է անում, նրա կողքը մի մետր չէ, 3-4 մետրի վրա էլ մարդ չի կանգնում: Կամ արմատուրա եմ գործում, հաստատ, մի մետրի վրա իմ կողքը մարդ չկա : Ինչո՞ւ են իմ գործը կանգնեցրել: Կամ մեկը բետոն է լցնում, ասենք՝ սենյակի մեջ 2-3 հոգի մարդ են: Խնդրեմ, հենց հիմա իջեք մեր դիմացի հացի փռում 6 հոգի մարդ է աշխատում՝ մի 20 քառակուսի մետր տարածքի վրա: Ինչ է՝ էդ կորոնավիրուսը հաց թխողներին չի կպնում: Ասում են՝ իրենք պիտի հաց թխեն, որ մարդիկ սոված չմնան: Բայց մարդիկ պիտի փող ունենան, որ հաց առնեն: Եթե չաշխատեմ, ավտոմատ սոված կմնամ, էդ հացն ում համար են թխում»,- ասում է Տիգրանը:
Մեր մյուս զրուցակիցն էլ գտնում է, որ շատ սխալ էր փակել շինանյութի և գյուղատնոեսական ու այլ տեսակի տեխնիկաների խանութներն ու շուկաները: «Ես ապրում եմ գյուղում, Պարետի որոշմամբ՝ գյուղատնտեսական աշխատանքները թույլատրվում են: Մեր գյուղում մի տրակտոր կա, բոլորս վարի համար էդ տրակտորին ենք դիմում: Էդ տրակտորը փչացել ա, իսկ տերը չի կարողանում մաս ճարել, որ սարքի, գա մեր գործերն անի: Հիմա էդ հարցը ո՞նց պիտի լուծվի: Եթե տրակտորը չաշխատի, ոչ մեկը չի կարողանա վարուցանք անի,- ասում է Սամվելը և շարունակում,- կամ անունն ի՞նչ են դրել, որ շինանյութի խանութները փակել են: Ես եմ՝ ուզում եմ իմ տանը փոքրիկ նորոգման ախատանք անել: Դե եթե գործի չենք գնում, գոնե տանը գործ անենք: Ճիշտ ա, փող չունենք, բայց թեկուզ նիսյա կբերենք, մի բան կանենք: Կամ ասենք՝ մեկի տան ծորակը փչացավ, որտեղի՞ց պիտի առնի: Ասում են՝ 15 րոպեն մեկ լվացվեք, ծորակը որ չի աշխատում, ո՞նց լվացվենք:
Ասենք, որ Իդեալից օնլայն պատվիրեմ, մի ծորակի համար Իդեալի առաքիչը կգա՞ կհասնի մեր գյուղ: Գյուղի գլխին ոստիկանները կանգնած են, թողնող էլ չկա, որ ուզեն էլ, չեն կարողանա գալ: Էս որոշումները շատ սխալ են, պարետին ասեք՝ ամեն ինչ արգելելուց առաջ, թող լավ մտածի»,- ասում է Սամվելը, ով ապրում է գյուղում, բայց աշխատում է քաղաքում:

Հայկ Դավթյան