Փաշինյանի «կյանքի-մահու» հարցը․ ով է կողմ, ով դեմ

Արմեն Սարգսյանը, ի հեճուկս տասնյակ իրավաբանների կոչի, ստորագրեց Սահմանադրական դատարանի դատավորների վաղ կենսաթոշակի ուղարկելու օրենքի նախագիծը: Այն ստորագրելուց կես ժամ անց ՀՔԾ քննիչները մուտք գործեցին Սահմանադրական դատարան, թե ինչու, շատ պարզ:

Այսպիսով, կարող ենք արձանագրել, որ Հայաստանի Հանրապետության նախագահ Արմեն Սարգսյանը, որը, ըստ Սահմանադրության, երկրում սահմանադրականության և օրենքի գերակայության պահպանմանը հետևողի դերում պետք է լինի, իր ստորագրությամբ սկիզբ դրեց Սահմանդրական դատարանի դատավորների նկատմամբ ճնշումների նոր շրջափուլին՝ կանաչ քարտ տալով դատական իշխանությունն ամեն գնով իրեն ենթարկել ցանկացող գործադիր իշխանությանը:

Ավելին, Նիկոլ Փաշինյանը մտադիր է հնարավորինս արագացնել ՍԴ այս կազմը չեզոքացնելու օպերացիան: Քանզի իրականում Նիկոլ Փաշինյանը հասկանում է, որ իր իշխանության ամուր լինելը թվացյալ է: Այո, նա ունի խորհրդարանական մեծամասնություն, որն այս պահին դեռեւս իր հպատակն է, բայց երաշխիք չի կարող ունենալ վաղվա հարցում: Բանն այն է, որ գործող Սահմանադրությունը տալիս է իրեն հեռացնելու, վարչապետին անվստահություն հայտնելու լիարժեք հնարավորություններ: Ու եթե այս պահին չի նշմարվում նման հեռանկար, նույնը չի կարելի ասել հաջորդ պահի համար: Ուստի՝ Նիկոլ Փաշինյանին օդ ու ջրի պես հարկավոր են սահմանադրական փոփոխություններ եւ որքան շուտ, այնքան՝ լավ: Այդ ճանապարհով պետությունն անցում կկատարի նախագահական համակարգին, իսկ Փաշինյանն էլ դառնալով ՀՀ նախագահ, միահեծան կկառավարի իշխանությունը եւ բուրգն ամբողջությամբ կպահի իր ձեռքերում: Այս ճանապարհին նա պետք է վերացնի բոլոր խոչընդոտները:

Դրանցից մեկն այսօր իշխանության թիրախում հայտնված ՀՅԴ-ն է: Նիկոլ Փաշինյանը այս հարցով բանակցել է Հրանտ Մարգարյանի հետ ու մերժում ստացել, քանի որ վերջինս հիշեցրել է, որ ՀՅԴ-ն պառլամենտական համակարգի ջատագովն է եղել: Հաջորդ մերժողը եղել է Գագիկ Ծառուկյանը, ով նույնպես լավ օրեր չի ապրում այսօր եւ նրա բիզնեսները խոշորացույցի տակ են հայտնվել: Միակ համախոհը մնում է էլիտար տուրիստ Արմեն Սարգսյանը, ով մի կողմից ունի փաստաթղթերի լեգիտիմության խնդիր ու միայն Նիկոլ Փաշինյանի լեգիտիմացնելու շնորհիվ է, որ մինչ այս պահը զբաղեցնում է այդ պաշտոնը եւ հարկատուներիս հաշվին շրջագայում աշխարհով մեկ՝ առաջ տանելով իր բիզնես շահերը: Կարելի է ասել Սարգսյանի աջակցությունը հարկադրված է, որը հստակ գին ունի՝ իր նախագահությունը: Ինչեւէ սահմանադրական փոփոխությունների ամենալուրջ խոչընդոտը մնում է ՍԴ-ն իր նախագահով, որը հեղինակել է գործող Սահմանադրությունը ու ոչ մի պարագայում չի կարող կողմ լինել հնի վերադարձին:
Իհարկե, կան այլ հարցեր, որոնց լուծման բանալին կրկին ՍԴ-ում է, օրինակ Արցախի հարցը, Ստամբուլյան կոնվենցիայի վավերացումը, եւ վերջապես Փաշինյանի համար կենաց-մահու կռիվ դարձած Ռոբերտ Քոչարյանի գործը եւ այլն, բայց գերխնդիրը սահմանադրական փոփոխություններն են: Քանի որ բռնել-փակելով, տնտեսական զրո շարժով, աշխարհում իզգոյի իր կարգավիճակով Նիկոլ Փաշինյանը չի կարող հեռուն գնալ, ուստի մնում է իշխանությունը ամբողջովին բռնազավթել եւ այդ նպատակով նա պետական ողջ ապարատը բաց է թողել ՍԴ-ի վրա:

Անի Սահակյան