Ադրբեջանական ագրեսիան ու մեր ոչ ադեկվատ դիվանագիտությունը

Պաշտոնական այցով Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետությունում գտնվող Նախագահ Սերժ Սարգսյանն այսօր հանդիպում է ունեցել ԳԴՀ կանցլեր Անգելա Մերկելի հետ: ՀՀ նախագահը և ԳԴՀ կանցլերը քննարկել են նաև տարածաշրջանի իրավիճակին վերաբերող հարցեր` հանգամանորեն անդրադառնալով ԼՂ հակամարտության շփման գծում իրադրությանը: Բանակցությունների արդյունքներն ամփոփվել են համատեղ մամուլի ասուլիսում, որի ընթացքում Հայաստանի նախագահը, մասնավորապես, խոսել է ղարաբաղա-ադրբեջանական հակամարտ զորքերի շփման գոտում վերջին օրերին ստեղծված իրադրության մասին: «Հայաստանը բարձր է գնահատում ԵԱՀԿ գերմանական նախագահության աջակցությունը ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահների հովանու ներքո ընթացող ղարաբաղյան կարգավորման գործընթացին: Դեռևս տարեսկզբին Գերմանիան վերահաստատեց ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահների` զինադադարի խախտումները հետաքննող մեխանիզմի ստեղծման առաջարկը: Հայաստանը մշտապես կողմ է եղել դրան, ինչպես նաև, որպես վստահության ամրապնդման միջոց կամ կայունություն ապահովող միջոց, շփման գծից դիպուկահարներին հետ քաշելու առաջարկներին: Սակայն դրանք այդպես էլ չկենսագործվեցին. Ադրբեջանը կտրականապես դեմ է վստահության հաստատմանն ուղղված միջոցառումներին՝ հետամուտ լինելով բոլորովին այլ նպատակների։ Եվ այդ նպատակները վերջնականապես բացահայտվեցին ս.թ. ապրիլի 1-ի լույս 2-ի գիշերը: Անտեսելով միջազգային հանրության՝ խաղաղությանն ուղղված ավելի քան 20 տարիների ջանքերը, Ղարաբաղ-Ադրբեջան շփման գծի ողջ երկայնքով լայնածավալ ռազմական գործողություններ սկսեցին: Փաստացի իրականացրեցին զինադադարից ի վեր մասշտաբներով աննախադեպ, նաև խաղաղ բնակչության դեմ ուղղված հարձակում։ Արդյունքում Ադրբեջանը կրկին տարածաշրջանը վերածեց Եվրոպայի անվտանգությանը սպառնացող թեժ կետի»։ Այսօր, ռազմաճակատում մեր քաջ զինվորների և հայ ժողովրդի համախմբվածությանը զուգահեռ պետք է հաղթանակներ արձանագրել դիվանագիտական դաշտում: Սա, եթե կուզեք, այսօր առավել քան կարևոր է: Ավելին` Պաշտպանության նախարար Սեյրան Օհանյանը հայտարարել է, որ Հայաստանը ունեցել է հետախուզական տվյալներ Լեռնային Ղարաբաղի վրա Ադրբեջանի հնարավոր հարձակման մասին: Այսինքն` մենք ունենք ակներև փաստեր, որ Ադրբեջանը դիմել է հերթական ագրեսիային ու ստացել է արժանի հակահարված: Միջնորդ պետություններն իրենց գործն են անում, շարունակաբար հույս հայտնելով, որ իրավիճակը կմեղմվի, աշխարհի բոլոր պետությունները օրական մի քանի հայտարարություններ են տարածում` կոչ անելով լարվածությունը թուլացնել: Արդյունք տալի՞ս են այդ հայտարարությունները` ո՛չ: Պե՞տք են մեզ այդ հայտարարությունները, առավելևս, եթե դրանք հասցեական չեն ու ուղղված չեն ագրեսոր Ադրբեջանին: Հայաստանի արտաքին քաղաքական պատասխանատուների աշխատաոճը պետք է փոխվի: Եթե մենք չենք կարողանում մեր դաշնակիցներից հասցեական գնահատականներ ստանալ` Ադրբեջանի իշխանությունների գործունեության վերաբերյալ, ապա ի՞նչ ենք ակնկալում ոչ դաշնակից երկրներից: Հետևաբար, դիվանագիտական ճակատում անելիքները հսկայական են և իսկ Հայաստանի արտաքին քաղաքական գերատեսչությունն իր ղեկավարով ակնհայտորեն իրավիճակին ադեկվատ չի գործում: Այս ճակատում զենքի հետ միասին կարևոր են` գրիչը, հեռախոսը, համակարգիչն ու ժամանակակից տեխնոլոգիաները` դիվանագետների ձեռքում: Թամար Բագրատունի