Սա բարոյական նորմերի կոպիտ խախտում է

Ես պետք է խոստովանեմ, որ միայն երեկ երեկոյան եմ իմացել, որ Արա Շիրինյանը Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցության անդամ է: Տեղեկացա, երբ թերթերը գրեցին դրա մասին: Իսկ հանձնաժողովի անդամները տեղյալ չէի՞ն: Անկեղծ ասած շփոթված եմ այն ամենից, ինչ տեղի ունեցավ: Հասկանալի է, որ այն ինչի մասին գրում եմ անձնական հարց չէ և կապ չունի <<մրցույթին>> իմ մասնակցության հետ: Ակնհայտ է, որ Հանրայինի ղեկավարը կուսակցական պետք է չլինի, այն էլ իշխող կուսակցության անդամ: Սա բարոյական նորմերի կոպիտ խախտում է: Սա այնպիսի ակնհայտ բան է, որ անգամ օրենքով չպետք է ամրագրված լինի նորմալ հասարակություններում: Այնպես, ինչպես օրենքով չի սահմանվում, որ սեղանի շուրջ հարևանի ափսեի մեջ թքել չի կարելի: Ես կարծում եմ, եթե մենք ուզում ենք Հայաստանի հանրապետության ապագայի հետ կապված մեր վերջին հույսը չկորցնել, ուրեմն մրցույթը պետք է չեղյալ համարել: Մամուլի այն ակումբների նախագահները, որոնք իրենց մտահոգությունն էին հայտնում մրցույթի ընթացակարգի վերաբերյալ և հայտարարում էին, որ կհետևեն, որ արտառոց անարդարություն չլինի, սրանից էլ ավելի արտառոց բանի՞ էին սպասում: Թե՞, Շիրինյանը հենց այն թեկնածուն էր, որի համար նրանք <<պայքարում>> էին: Ի դեպ կարդացի Արայիկ Շիրինյանի գրառումներից մեկը, որը սկսվում է այսպես,- <<Մշակույթի նախարարությունը կույր աղիք է, որի գոյության մասին հուշում է միայն ցավը>>: Փաստորեն, ոչինչ պատահական չէ, այս ... երկնքի տակ: Եվ, այդուհանդերձ, այդ պսեվդոմրցույթը պետք է չեղյալ համարել, քանի որ խախտվել են տրամաբանության և բարոյականության բոլոր սահմանները: Պետք է նոր մրցույթ անցկացնել՝ մասնակիցներին ուղղված նոր պահանջներով և նոր ընտրող հանձնաժողովով, որի անդամների ընտրության սկզբունքը նույնպես պետք է փոխվի: Եթե ոչ, ապա Հանրայինի նախագահի այս ընտրությունը կարձանագրվի որպես մի մեծ հետընթաց քայլ, որը կդառնա վատ օրինակ առանց այն էլ երկու ոտքից կաղացող Չորրորդ իշխանության ձևավորման ճանապարհին: Չմոռանանք , որ առաջիկայում հեռուստաընկերությունների տրամադրման մրցույթներ են լինելու և կարելի է պատկերացնել, թե ինչ սկզբունքով դրանք կարող են իրականանալ, եթե այսօր սա չկանխվի:

Գրել է Կարինե Հակոբյանը