«Տնազ մի անի , քթիդ կբուսնի»
Հրապարակը գրում է. Ժողովրդական խոսք է՝ «Տնազ մի անի, քթիդ կբուսնի»։ Տեղից վեր կենողը լրագրող էր քննադատում՝ ում պատվերն ես կատարում, ինչքան փող առար, ծախված, կիսածախված․․․ Դե քաղաքապետին էլ տեսաք, ո՜նց էր հոխորտում լրատվամիջոցների վրա՝ «Վեշ մեշոկներդ հավաքեք, ազատեք քաղաքապետարանի տարածքը»։ Կարգին սերիալի Կառլեն Կառլենիչի նման ՝ «կամպյուտերները կվերցնեմ ու․․․»։ Մնացածը պարզա, Կառլեն Կառլենիչ․․․
Ըստ իս, լրագրող լինելը մասնագիտությունից առաջ ապրելակերպ է, բնավորության գիծ, նույնիսկ կասեի ծանր խաչ, որից ազատվել հնարավոր չէ: Եթե ավելի անկեղծ լինենք՝ լրագրողի բնավորությանը հատուկ են ինտրիգները, մի փոքր լու-ից ուղտ սարքելը․․․ Նյութը նրա համար ծառի բուն է, սկյուռիկի նման անընդհատ փորփրում, խորանում է։ Լրագրողը հենց մի բան «ականջի պոչով լսում», նյու՜թ է պատրաստում էլ չի համբերում․․․ Մեր վարչապետ լրագրողին հենց մի բան ասում են, «իսկույն հանրայնացնում է»։ Վա՜յ, այսինչը այսքան կերավ, այնքա՜ն կերավ, հետո էլ պարզվում է, որ այսինչը կամ այնինչը մի հրաշալի անձնավորություն են։ Սա նշանակում է, որ լրագրողի բնավորությունից դուրս գալ համարյա անհնարին է։ Միևնույն է, ինտրիգներ փնտրելն իրեն հանգիստ չի տալու․․․ Բայց դե, մի կողմից լավ է, ինքը գիտի, որ լրագրողներն այդպիսին են և հեշտ չի լինելու «նրանց հետ կռիվ տալը»։ Նույն գործիքներին տիրապետում են նաև նրանք։
Հետևեք մեզ Viber-ում
