Երկու կողմն էլ պարտվեց.  hraparak.am

Երեկ ԵՊՀ հոգաբարձուների խորհուրդը չհաստատեց ռեկտոր Արամ Սիմոնյանի լիազորությունների վաղաժամկետ դադարեցման օրակարգը՝ չնայած որ խորհրդի «կառավարական» մասը փորձում էր ամեն կերպ օրակարգը անցկացնել։ Նախ առանձին-առանձին մերժվեցին ռեկտորի հարցն ու բուհի վիճակին վերաբերող հարցերը, ապա առաջարկվեց «խնդիրը վերջանականապես լուծելու համար» ևս մեկ անգամ  նույն հարցերը փաթեթային եղանակով դնել քվեարկության, որը նույնպես մերժվեց։ Նիստը հետաձգվեց։ ԵՊՀ ՈՒԽ նախագահ Դավիթ Ափոյանի համար, ով նույնպես խորհրդի անդամ է,  տարօրինակ է խորհրդի անդամների այդ առաջարկը, նա վստահ է, որ խորհրդի ուսանող անդամների արտահայտած դիրքորոշումը օբյեկտիվ է ու ճշմարիտ․ «Ինձ համար տարօրինակ էր, որ նախ փուլային, ապա փաթեթային քննարկեցին։ Եթե հարցը դրվել է քվեարկության ու արդեն քվեարկությամբ որոշվել է՝ ընդուվում է, թե ոչ, ուրեմն 2-րդ անգամ դրա նպատակը ո՞րն է։ Որ 2-րդ անգամ էլ դրեցին, չընդունվեց, դրա համար ես այդ թեմայի շուրջ  չծավալվեցի։ - Նիստի ժամանակ Դուք ասացիք, որ տպավորություն է, որ ամեն կերպ ցանկանում են ռեկտորին անվստահություն հայտնելու  օրակարգը ընդունել, մինչդեռ համալսարանի առջև ծառացած խնդիրների վերաբերյալ օրակարգը նույնպես չընդունվեց։ Ի՞նչ եք կարծում, դա նշանակո՞ւմ է, որ այդ պահի դրությամբ համալսարանի խնդիրների վերաբերյալ քննարկումները 3-րդական տեղում էին, և առաջնային խնդիրը ռեկտորին հեռացնելն էր։ - Այո, կարող ենք այդպիսի ենթադրություններ անել։ Երբ որ ռեկտորին անվստահության հարցն էին քվեարկում, այդ ժամանակ հիմնականում համալսարանական կողմը ներկայացնող հոգաբարձուների խորհրդի անդամները դեմ քվեարկեցին, բայց երբ որ քննարկվում էր հարցի մյուս կողմը, որ պետք է մշակել համապատասխան մեխանիզմներ, որոնք բուհը դուրս կբերեն ստեղծված փակուղուց, այդ ժամանակ արդեն տեղերով փոխվեցին․ համալսարանական մասը կողմ էր քվեարկում, իսկ կառավարության մասը դեմ էր քվեարկում ։ Ես չեմ սիրում ենթադրությունների վրա հիմնված ինչ-որ հայտարարություններ անել, որոնք ինչ-որ չափով քաղաքական բնույթ են կրում նաև, որովհետև նախ կարգավիճակս քաղաքական կարգավիճակ չէ, հետո էլ իմաստ չեմ տեսնում քաղաքական հայտարարություններ անելու, քաղաքական որակավորումներ տալու։ Ինձ համար առաջնայինը բուհի շահն է եղել, ու ես կարծում եմ, որ ընդհանուր այս ամեն ինչի մեջ հաղթող կամ պարտվող կողմեր չեն նկատվում, ինձ համար 2 կողմն էլ պարտվեց, որովհետև արդյունքում այս հարցում համալսարանը շահած դուրս չեկավ։ Մեր հիմնական նպատակը նախ բուհի ինքնավարությունը պահելն էր։ Եթե բուհը ունի ակադեմիական ազատություն, ապա դա պետք է կիրառի, դա չպետք է ուղղակի լինի թղթի վրա գրված  ինչ-որ ֆրազաներ լինեն, որոնց վրա ուշադրություն չեն դարձնում, այլ երբ որ պետք է օգտագործում են, դրանք պետք է պահպանվեն, դա է մեր սկզբունքը։ Իսկ երկրորդը այն է, որ եթե մենք ինչ-որ որոշում ենք կայացնում , ապա դա պետք է լինի իրավական հիմքերի վրա հիմնված, իսկ Արամ Սիմոնյանի լիազորությունները վաղաժամ դադարեցնելու հարցը օրակարգ մտցնելու որևէ իրավական հիմք ես չէի տեսնում։ Ոչ թե Արամ Սիմոնյանի, այլ ցանկացած ռեկտորի, սա այն հարցն է, որ ոչ թե ռեկտորի անձին է վերաբերվում, այլ երևույթին։ Ցանկացած պաշտոնյա կարող է նման մեխանիզմով ու հիմնավորումներով ցանկացած ռեկտորի հեռացնել, որը իմ կարծիքով ճիշտ չէ և կարող է նախադեպ հանդիսանալ՝ հետագայում պետական շահի դեմ ծառայեցնելու համար։ - Թերսև, ամենակուռ դիրքորոշւմն ուսանողներինն էր․ բոլորը կամ կողմ կամ դեմ էին քվեարկում, դուք նախորոք հանդիպել և համաձայնեցրե՞լ էիք։ - Ես բազմից ասել եմ՝ այնտեղ առաջադրված անդամները ուսանողներ են։ Ճիշտ է՝ նրանց առաջադրում է ներկայացուցչական կոլեգիալ մարմինը՝ ուսանողական խորհրդի նախագահությունը, բայց այնտեղ լիազորված անձինք ազատ են իրենց որոշումներն արտահայտելու։ Ցանկացած որոշում մենք քննարկում ենք ուսանողության հետ։ Ուսանողության մեջ եղել են տարբեր կարծիքներ, ես չեմ ասում, որ այն կարծիքը, որը մենք արտահայտեցինք, ուսանողության միաձայն կարծիքն էր, բայց դա այն կարծիքն էր, որը արդար էր, ճշմարտությունն էր։ Միշտ չէ, որ ընդհանուրի գնահատականը արդար է լինում, բայց երբ որ օբյեկտիվ ճշմարտության վրա ես քո քայլերն անում․․․, ես կարծում եմ, որ սկզբունքային պետք է գտնվել։ Այսինքն՝ ոչ թե մենք սուբյեկտիվ մոտեցումներով ենք առաջնորդվել, այլ ընդհանուր շահով ենք առաջնորդվել։ Համալսարանի ուսանողությունը այսօր շատ պառակտված վիճակում է, որ ոչ միշտ է, որ ուսանողությունը բուհի շահով է առաջնորդվում, ուսանողներ կան, որ առաջնորդվում են նաև քաղաքական շահով։ Երբ ուսանողները հանդես են գալիս ընդհանուր ուսանողության անունից, հայտնվում են մի իրավիճակում, որը շատ բարդ է։ Շատ բարդ է կողմնորոշվել, դու չես կարող առաջնորդվել այն ուսանողների առաջարկներով, որոնց առաջարկները, կոպիտ ասած, այլ շահեր են հետապնդում։ Դրա համար մենք փորձեցինք հնարավորինս անաչառությամբ առաջնորդվել և գործել բուհի շահերից ելնելով։ -  Նիստը հետաձգվեց։ Ենթադրվում է, որ այս օրակարգով նիստեր էլի կլինեն։ Ի՞նչ եք պատրաստվում անել։ - Այնպես չէ, որ ես իմ հետագա գործունեությունը պետք է ուղղեմ հետագայում նման օրակարգով նիստերի կասեցմանը։ Ես այդպիսի տրամադրություն չունեմ, որովհետև այդպիսի առաջնահերթության հարցեր չկան։ Պետք է հասկանաք, թե օրակարգը ինչու չհաստատվեց, այն ոչ թե օդից չհաստատվեց, այլ օրակարգում ներառված հարցի համար չհաստատվեց, ու այնպես չէ, որ եթե այդ օրակարգը հաստատվեր, ապա հարցին նույնպես կողմ կքվեարկեին։ Ըստ կարգի հարցը օրակարգում ներառվում է ներկաների 50+1 ձայներով, իսկ լիազորությունների դադարեցման համար պետք է լիներ ընդհանուր ցուցակի կեսից ավելիով։ Լիազորությունների դադարեցման համար անհրաժեշտ էր 17 ձայն, իսկ օրակարգը հաստատելու համար՝ 16 ձայն։ Այսինքն՝ եթե նրանք օրակարգը 16 ձայնով չկարողացան հաստատել, ապա չէին կարող լիազորությունների դադարեցման հարցը քվեարկել։ Հարցազրույցը hraparak.am-ի