Ինչու՞ Բոլթոնն Ալիևի հետ խոսում է Ղարաբաղի հարցով, իսկ Փաշինյանի հետ՝ ոչ

Ինչպես հայտնի է, դավոսյան հայտնի Փաշինյան-Ալիև հանդիպումից հետո, Փաշինյանին առաջինններից մեկը զանգահարել էր Բոլթոնը: Ու թեև Փաշինյանը նշում է, թե իբր Բոլթոնի հետ զրույցում ղարաբաղյան թեմատիկան չի քննարկվել, դրան չի հավատում հանրության ճնշող մեծամասնությունը: Ինչպես չեն հավատում, որ Փաշինյանը 1.5 ժամ կարող էր խոսել Ալիևի հետ՝ զուտ պատմությունից: Փաշինյանի անկեղծության պակասը պարզապես ապշեցնող է: Նա փորձում է կոծկել մի բան, որը հնարավոր չէ: Քանի՞ միամիտ կարելի է գտնել Հայաստանում, ովքեր հավատան, որ դավոսյան հանդիպումից անմիջապես հետո, Բոլթոնը զանգահարեր Փաշինյանին ու խոսեր նրա հետ, ասենք, Հայաստանի տնտեսական զարգացումից, կամ պարգևավճարների թեմայից: Փաստորեն ստացվում է, որ Փաշինյանը թաքցնելու բան ունի հանրությունից, երբ նշում է, որ Բոլթոնը իր հետ Ղարաբաղի վերաբերյալ չի խոսել: Իսկ սա նշանակում է, որ ամերիկացիները Փաշինյանից ինչ - որ ակնկալիք ունեն, կամ էլ՝ Փաշինյանն է նրանց ինչ - որ բան խոստացել: Հակառակ դեպքում, Փաշինյանը չէր վախենա և կխոստովաներ, որ իր զրույցը Բոլթոնի հետ վերաբերվել է նաև Ղարաբաղին: Եթե Բոլթոնը չէր խոսել Ղարաբաղի մասին, ապա ինչու՞ հատկապես դավոսյան հանդիպումից հետո զանգահարեց Փաշինյանին: Եվ վերջապես, երկու օր առաջ նա զանգահարեց նաև Ալիևին, և ի տարբերություն Փաշինյանի, Ադրբեջանի նախագահը չթաքցրեց սույն փաստը, որ խոսք է գնացել նաև Ղարաբաղի մասին: Ստացվում է շատ հետաքրքիր բան, բռնապետ Ալիևը չի թաքցնում իր ժողովրդից, որ խոսել է Բոլթոնի հետ Ղարաբաղի մասին, իսկ «ժողովրդական» վարչապետ Փաշինյանը դրա մասին թաքցնում է: Ուրեմն այդ խոսակցության բովանդակությունից Ալիևը չի վախենում, մինչդեռ Փաշինյանը վախենում է: Դրա համար էլ, ժամանակին Սերժի սառնարանի պարունակությունը «լայվով» ցույց տվող Փաշինյանը փորձում է թաքցնել Հայաստանի ու Ղարաբաղի անվտանգությանն առնչվող հարցերը, քանզի շատ լավ հասկանում է, որ այդ թափանցիկությունը վերջնականապես կբացահայտի իր արտաքին քաղաքականության լիակատար սնանկությունը: Սա է իրականությունը:    zham.am