2018-ն ուզում էր «գլուխս ուտել», բայց Աստված ինձ հետ ինչ-որ ծրագրեր ունի. Անի Քոչար (լուսանկարներ)

2018 թվականն այլևս անցյալ  է Անի Քոչարի համար: Նա հաղթահարել է ծանր հիվանդությունն ու դասեր քաղել կյանքի հարվածներից: ArmDay.am-ի հետ զրույցում Անի Քոչարը, ով արդեն հինգ տարի բնակվում է Գերմանիայում, խոսել է կյանքից, սիրուց,դաժան փորձություններից, որոնցով անցել է և վերջապես հավատի մասին, որը նրան փրկել է: -Սիրո՞ւմ եք Ամանորը,  և ինչո՞ւ: -Այո շատ եմ սիրում Ամանորը, հակտապես՝ Սուրբ ծնունդը: Այն ինձ համար շատ կարևոր խորհուրդ և նշանակություն ունի: -Որտե՞ղ եք անցկացրել Ամանորը: -Հոլանդիայում՝ մորաքրոջս և մորեղբորս ընտանիքի հետ: Օտարության մեջ, բայց հարազատ մարդկանց հետ: -Ո՞րն է Նոր տարվա գլխավոր խորհրդանիշը Ձեզ համար: -Աստծո լույսը քո մեջ կրելու և տարածելու խորհուրդն է, քանի որ կյանքը գնալով դաժան ու գորշ է դառնում: -Ամանորյա ամենատպավորված նվերը: -Նվերն ինչ առիթով էլ լինի, ես նվերները քննել չեմ սիրում: Եթե դա նվեր է, արդեն իսկ շնորհակալ եմ և նվիրողից և նվերից:Խնդիրն այն չէ՝ այն որքանով արժեքավոր, կամ պիտանի է, այլ այն, որ մարդիկ ուշադրություն են հատկացրել և ցանկացել են հաճելի մի բան անել: -Ամանորյա հայկական ավանդույթներից ո՞րն եք ամենաշատը սիրում և որը՝ ամենաքիչը։ -Հայկական հյուսրասիրությունը, հայկական ավանդական առատ սեղանները: -Ձմեռ պապ գոյություն ունի՞: -Եթե վերադառնամ մանկություն, ինձ համար բավաանին երկար գոյություն է ունեցել Ձմեռ պապին և ես շատ մեծ սրտի  թրթիռով եմ սպասել Ձմեռ պապին: Այս տարի իմ Ձմեռ պապիները իմ բժիշկներն էին, ովքեր Ամանորից առաջ ինձ նվեր արեցին՝ասելով, որ բոլոր հետազոտությունների արդյունքները շատ լավ են և հագնիստ խղճով գնամ Ամանորը նշելու: -Վերջին անգամ ձնեմարդ ե՞րբ եք պատրաստել: -Պատանեկության տարիներին, երբ առատ ձյուն էր գալիս: -2019-ի Ձեր երազանքը: -Առողջ լինել, որ որդուս ու ընտանիքիս կողքին լինմ,շարունակեմ իրականացնել այն ծրագրերը, որոնք ունեմ: Երազում եմ որ ոչ միայն ես, այլև բոլորը առողջ լինեն: -Ո՞ր գույնը կասոցացնեք Ամանորի հետ։ -Կարմիր, սպիտակ: -Ամենազավեշտալի իրավիճակը, որում հայտնվել  եք երբևէ: -Նման իրավիճակներ շատ են եղել, բայց դժվարանում եմ հիշել (քիմիոթերապիաներից հետո ես հիշողության և խոսքի խնդիր ունեմ): Քույրերիցս մեկն ԱՄՆ-ում է բնակվում և մենք երկու տարին մեկ անգամ հանդիպում ենք: Մի անգամ, երբ զանգեցի, որ քրոջս հետ խոսեմ, նրա դուստրը վերցրեց հեռախոսն ու ասաց՝ մամ, արի Անի Քոչարն է զանգել: Այդ դեպքը մենք միշտ հիշում ու ծիծաղում ենք, որ նա ինձ այդպես պաշտոնական ներկայացրեց: -Ի՞նչ էիք ցանկացել 2018-ից և ի՞նչ տվեց այն Ձեզ:  -Գեղեցիկ ու լուսավոր նվիրական բաներ էի խնդրել: 2018-ը կես կատակ, կես լուրջ, ուզում էր գլուխս ուտել, բայց դա նրան չհաջողվեց: Մեծ ակնկալիք ունեմ և 2019-ից: Ամուր առողջություն եմ ուզում: Դրական էր նաև, որ կրթությունս վերջացրի, երկու դիպլոմ ստացա, որոնք միջազգային բնույթ են կրում, և աշխահի ցանկացած անկյունում կարող եմ աշխատել իմ մասնագիտությամբ: -Կա՞ ինչ-որ բան, որի համար ափսոսում եք: -Շատ բաներ կան: Հիվանդությունիցս հետո, երբ շատ ժամանակ ունեի ինքս ինձ հետ մենակ մնալու, դրանց թիվն էլ ավելի մեծացավ: Երբ զբաղված ես լինում, հաճախ չես կարողանում շատ բաներ ճիշտ գնահատել,վերարժևորել: Անսխալական մարդ չկա, հուսամ՝ հետագայում կրկին ափսոսելու առիթ չեմ ունենա: -Կուզեիք, որ այս պահին… -Այքան առողջ լինեի, որ կարողանայի հայրենիք վերադառնալ: Շատ եմ կարոտում: -Եթե կյանքը նորից սկսելու հնարավորություն ունենայիք…. -Այնքան քայլեր կան, որ այլ կերպ կանեի, շատերին թույլ չէի տա իմ կյանք մտնել: Ես վերածնվել եմ, ու նորից ապրելու հնարավորություն ունեմ, հիմա փորձում եմ անել այնպես, որ չսխալվեմ: -Եթե կախարդական փայտիկ ունենայիք… -Կուզեի, բոլորը առողջ լինեին, չհիվանդանային, որբ մանուկները մանկատանը  չհայտնվեին, և որպեսզի բոլորը լինեին իրենց սիրելիների ու հարազատ մարդկանց կողքին ու չիմանային, թե ինչ է կարոտը: Որ աշխարհում խաղաղություն լիներ, որ երեխաները քաղաքականության զոհ չդառնային: -Ձերմ մանկության երազանքը.. -Հայտնի լրագրող և մանեկենուհի դառնալ էի երազում, որն ինչ-որ չափով կարծում եմ իրականացել է: Նաև երազել եմ, որ թափառող կենդանիները պաշտպանված լինեն մեր երկրում: -Երբ իմացաք, որ հիվանդ եք…. -Կարծես ողջ աշխարհը փլվեց գլխիս: Չնայած վատ զգացողությանս, արյան քաղցկեղն ամենավերջին տարբերակն էր, որ կարող էի մտածել: Երբ հիշում եմ այդ մղձավանջային ամիսները,երբ չի կարողանում սնվել, խոսել, քայլել,ինձ թվում էր երբեք չեմ վերականգնվի, բայց կյանքը հակառակը ցույց տվեց: -Կյանքը… -Կարճատև շնորհ է մեզ տրված,իսկ թե հետո ինչ է մեզ սպասվում, հայտնի չէ: -Սերը… Շարժիչ ուժ է: Երբ սիրահարված չեմ, չեմ կարողանում աշխատել, մտածել: Սերն ապրելու արարելու գործելու խթան է: Կապ չունի, թե ում նկատմամբ է սերը: -Ժամանակը… -Փոփոխական հեղհեղուկ անորսալի մի բան է: Ինձ այն երբեք չի բավականեցրել: -Ատում եք… -Աշխատում եմ չատել: Ամեն բան, ինչ գոյություն ունի, ուրեմն գոյություն ունենալու իրավունք ունի: Պետք է պայքարենք լավի համար, որ վատը քիչ մնա: -Սիրում  եք…. -Ծնողներիս,որդուս, քույրերիս, հայրենիքս, մեր լեզուն, խոհանոցը, ճամփորդել, երաժշտություն: Սիրում եմ անգամ  ինձ ցավ պատճառողներին: Սիրում եմ սիրել, սիրում եմ Տիրոջը, ով ինձ ևս մեկ հնարավորություն տվեց ապրելու: -Բժիշկները… -Բարդ ու երկար խոսելու թեմա է: -Հավատը… -Եթե չլինի հավատ, մարդ անգամ քնից չի արթնանա: Հավատն արթնացնում է, օգնում է այս դաժան աշխարհում գոյատևել: -Երեխան… -Երեխաներն իմ թուլութունն են: Երբ երիտասարդ էի, երազում էի 4-7 երեխայի մասին, սակայն ունեմ իմ միակին՝ Դավիթին: -Զգում եք, որ …. -Տերն ինձ հետ ինչ-որ ծրագիր ունի,որը կպարզվի ավելի ուշ, բայց այն, որ պատահական չէր իմ երկրորդ ծնունդը,  միանշանակ է: -Կինը… -Կախարդական էակներ են, բարի կախարդուհիներ:Նրանք ամեն ինչ հասցնում են: -Վախը… -Մի զգացում է, որը խանգարում է մարդուն ապրել, առաջ շարժվել, վատ իրավիճակների մեջ է գցում: Վայ նրան, ով կընկերանա այդ զգացման հետ: -Հուսահատությունը... -Անխուսափելի մի բան է, դրանից լավ բան չի սպասվում: -Հույսը… -Հավատի նման ապրեցնում է: -Ընկերները…. - Լավ ընկերներ շատ ունեմ: Շնորհակալ եմ, որ նրանք միշտ իմ կողքին են: -Ի՞նչ կմաղթեք ընթերցողին: -Փորձեն ապրել, ոչ այնպես, ինչպես բոլորը: Բոլորի նման ապրել շատ հեշտ է: Փորձեք գտնել քո տեսակը յուրահատկությունը, եսը: Լույս վառ պահել և տարածել: