Անկախությունն էլ է ինքը

  Սեպտեմբերի 21-ին, Հանրապետության անկախության օրվան նվիրված ծրագրի շրջանակում անցկացվելու է «Սելֆի ժամ» խորագիրը կրող միջոցառումը։ Միջոցառման շրջանակում ժամը 14:00-ից մեկ ժամվա ընթացքում Հանրապետության հրապարակում հանրությունը կկարողանա շփվել և լուսանկարվել հայտնի գործիչների հետ:  Սա մշակույթի նախարար Լիլիթ Մակունցի հերթական հանճարեղ իդեան է, այդ յուրօրինակ աղջկա մտածելու սահմանափակ օրգանում ծնված գաղափարը: Մակունցը հայտնի է նրանով, որ իր աշխարհաճանաչողությունը սկսվում եւ ավարտվում է սեփական երեւակայության սահմաններում: Օրինակ նա հենց սկզբից հայտնի դարձավ նրանով, որ  հայտարարեց, թե մշակույթն ինքն է, դա էլ քիչ է` մշակույթն էլ իր մեջ է: Թե ոնց է հաջողվել հազարամյակների մշակույթը տեղավորվել այս փոքրիկ աղջկա ներսում` անհայտ է: Բայց որ նա , իսկապես, մի յուրօրինակ մշակույթի մարմնացում է, համոզվում ենք իր ծրագրերից: Սելֆիամոլ եւ լայվերի մեծն գիտակներ հեղափոխական իշխանության ներկայացուցիչների մտքով բնական է, այլ միտք չէր կարող փայլատակել, քան անկախության օրը նշանավորել սելֆիով: Մակունցի տրամաբանության համաձայն Հայաստանի  քաղաքացիներն այսօրվանից պետք է խանդավառված ու վարակված լինեն՝ անկախության ուրախությունն իրենց մեջ ունենալով, քանզի Հանրապետության հրապարակում սելֆի են անելու եւ այն էլ հայտնիների հետ, որոնց մեջ, բնականաբար, ինքը՝ մշակույթի այս մարմնացումը: Սրանից որոշ ժամանակ առաջ էլ այս օրիորդի ուղեղում հղացել էր հեղափոխության ցուցասրահ բացել: «Տեղեկացնում եմ, որ Հայաստանի պատմության թանգարանում 5-օրյա ժամկետում կհատկացվի ցուցասրահ՝ նվիրված թավշյա հեղափոխությանը: Երկուշաբթի օրը աշխատանքային խումբը կապ կհաստատի թանգարանի տնօրեն պարոն Գրիգորյանի հետ և հնարավորինս սեղմ ժամկետներում կսկսի ցուցասրահը համապատասխան նմուշներով համալրելն ու կահավորելը: Ցուցասրահի պաշտոնական բացման մասին կտրամադրենք լրացուցիչ տեղեկատվություն», գրել էր Ֆեյսբուքյան իր էջում: Ստացվում է, որ Փաշինյանի թիմում առանձնապես չեն փայլում իրենց համստությամբ, կարծելով, թե իրենք ու իրենց նախասիրությունները վերին ատյանի ճշմարտություններ են: Եթե սույն օրիորդին հաջողվեց ուտացնել իր հեղափոխության ցուցահանդես բացելու իր անամոթ ծրագիրը՝ իրենց դարձնելով երկրի պատմության անբաժանելի մասը և տեղ զավթելով այդ պատմության ցուցասրահներում, ապա ինչու չփորձել անկախության տոնը վերածել սեփական թիմի ամենասիրելի նախասիրության՝ սելֆիի ժամի: Սովորաբար պատմությունն արժանանում է ժամանակի քննությանը ու ժողովուրդն ինքն է  գնահատում, թե տվյալ իրադարձությունն ու անհատները որքանով են հիշարժան ու պատմական: Սակայն հիմա, ինչպես տեսնում ենք, ժողովրդի ցանկության հետ հաշվի նստելու անհրաժեշտություն չկա: Օրիորդ Մակունցը, որ երեկ մշակույթն էր մարմնավորում, նախորդ օրը՝  պատմությունը, այսօր էլ կարծում է, որ անկախության մարմնացում է ու իր ցանկությունների ծիրում պետք է  կազմակերպի պետական միջոցառումը: Անի Սահակյան