Կարգին հակահեղափոխություն

«Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության կամ ավելի ճիշտ` վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի կողմից դերասան Հայկ Մարությանին Երևանի քաղաքապետի թեկնածու առաջադրելու որոշումը, փաստորեն, հանրության կողմից միանշանակ չի ընկալվել: Երեկվանից հակասական կարծիքները չեն դադարում՝ ինչպես կարող է դերասանը քաղաքապետ աշխատել, որը ոչ միայն բեմից, այլեւ թավշյա հեղափոխության հարթակներից էր ծիծաղաշարժ պահվածք դրսեւորում: Արդյոք Կարգին Հայկոն Փաշինյանի կադրային քաղաքականության ամենաձախողված ներկայացուցիչն է, բնականաբար՝ ոչ: Բավական է աչքի տակով անցկացնել նոր կառավարության կազմը, և Հայկոների պակաս չի զգացվի: Կան նաեւ մարդիկ, որոնք Հայկ Մարությանին մայրաքաղաքի ղեկավար պատկերացնում են՝ վկայակոչելով վերջինիս լավ մարդու հատկանիշները: Ու հենց այստեղ էլ ի հայտ է գալիս վարչական գործառույթների նկատմամբ հեղափոխական ուժերի պատկերացումների անլրջությունը: Ի վերջո, Երեւանի քաղաքապետի պաշտոնը ենթադրում է տնտեսության կառավարում, իսկ հիմա, երբ Փաշինյանն ինքն է բարձրաձայնում, թե շոկային ժառանգություն է նախորդներից ստացել, ոչ թե լավ ու բարի, ծիծաղաշարժ դերասաններ են հարկավոր, այլ հմուտ կառավարիչներ: Մմանավանդ որ անգամ դերասանի կարգավիճակում Հայկոն միայն ցածրաճաշակ պրոդուկտ է մատուցել ու դժվար թե այդ կալիբրի դերասանը բարձրակարգ կառավարիչ լինի: Այս ընտրությունն ինքնին ցույց է տալիս, որ Փաշինյանի թիմում կադրային սովն այն մակարդակի է, որ առաջիկայում գուցե մի երգչի էլ իր <<դուխի>> ու թավշյա հեղափոխության օրերին իր հետ քայլելու համար էլ պաշտպանության նախարար նշանակի: Ընդգծենք, որ Հայկոյի թեկնածության նկատմամբ է եղել անձամբ Նիկոլ Փաշինյանի համակրանքը, ով, ըստ տեղեկությունների, ուղղորդել է վարչության անդամներին, որպեսզի հենց նրան ընտրեն: Այսինքն, Նիկոլ Փաշինյանը Սերժ Սարգսյանի օրինակով որդեգրել է մեկ դերասանի թատրոնի սկզբունքը: Ինչը ենթադրում է, որ այսպես ասած՝ հատակի փայտ էլ լինի, միեւնույն է իրենց թեկնածուին անցկացնելու են: Էյֆորիայի մեջ գտնվող հանրությունը աչք է փակում ցանկացած նշանակման վրա, սա նույնպես բացառություն չի լինելու: ՀՀԿ-ի իշխանությունից զզված մարդկանց տեսարաններով սնող նոր իշխանության համար Հայկոներին քաղաքապետ դարձնելը խաղ ու պար է: Հիշողությունը կորցրած ամբոխն էլ ծանրութեթեւ չի անի, թե ում ինչու հեռացրեց իշխանությունից եւ ինչ է ուզում ինքը նոր Հայաստանում: Արդյոք այնպիսի քաղաքապետ, որը պետք է այդ պաշտոնը ստանձնի միայն այն բանի համար, որ Փաշինյանի ընկերն է ու համաժողովրդական շարժման աջակիցը, թե կառավարչական հմտություններ ունեցող պրոֆեսիոնալ: Այսպես շարունակվելու դեպքում շատ շուտով հեղափոխություն իրականացրած քաղաքացինեը Կարգին Հայկոյի հանրահայտ արտահայտությամբ կխոսեն նոր իշխանությունների մասին. «Արա, բայց ես ոնց եմ զզվում ձեզնից»: Անի Սահակյան